Gerandomiseerde gecontroleerde studie naar dierondersteunde therapie met dolfijnen bij de behandeling van depressie

 

Doel

Onderzoeken of dierondersteunde therapie met dolfijnen effectiever is dan alleen verblijf in een natuurlijke (water)omgeving bij de behandeling van milde tot matige depressie, binnen het kader van de biophilia-hypothese.

​

Onderzoeksopzet

• Enkelblind, gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek

• Uitgevoerd in Honduras

• Deelnemers gerekruteerd in de VS en Honduras

• 30 patiënten met milde tot matige depressie

​

Methode

Deelnemers werden willekeurig verdeeld in twee groepen:

1. Dolfijnengroep (Animal Care Programme)

• Dagelijks één uur interactie met dolfijnen

• Gestructureerd deel (aanraken, begeleiding door trainer)

• Ongestructureerd deel (vrij snorkelen met dolfijnen)

2. Controlegroep (Outdoor Nature Programme)

• Zelfde natuurlijke omgeving

• Zelfde wateractiviteiten (zwemmen, snorkelen)

• Géén dolfijnen

Beide programma’s duurden twee weken (ma–vr, dagelijks 1 uur).

 

Meetinstrumenten

• Hamilton Depression Rating Scale

• Beck Depression Inventory

• Zung Anxiety Scale

Klinisch relevante verbetering werd gedefinieerd als:

• Hamilton-score ≤ 7
  of

• ≥ 50% reductie van depressiescore

 

Resultaten

Van de 30 deelnemers:

• 2 vielen uit in de dolfijnengroep

• 3 trokken zich terug in de controlegroep

 

Depressiesymptomen

De dolfijnengroep liet een significant grotere afname van depressieve symptomen zien dan de controlegroep:

• Hamilton: p = 0.002

• Beck: p = 0.006

Bij analyse volgens intention-to-treat bleef dit significant.

​

Klinisch relevante verbetering

• 77% van de dolfijnengroep bereikte klinisch relevante verbetering

• 25% van de controlegroep

Bij aangepaste analyse:

• 67% versus 20%

 

Angst

Beide groepen verbeterden in angstklachten, maar het verschil tussen de groepen was niet significant.

 

Interpretatie

De studie concludeert dat:

Dierondersteunde therapie met dolfijnen effectiever is dan watertherapie alleen bij milde tot matige depressie.

De natuurlijke omgeving op zichzelf heeft al een therapeutisch effect, maar de effecten veroorzaakt door de dieren waren significant groter.

Mogelijke verklaringen:

• Echolocatiesysteem van dolfijnen

• Esthetische waarde van de interactie

• Emotionele respons op contact met de dieren

De auteurs suggereren dat stimulatie van het zenuwstelsel via zintuigen een rol kan spelen.

​

Tijd tot effect

Verbetering trad al op binnen twee weken.
Ter vergelijking: conventionele therapie (medicatie/psychotherapie) toont vaak pas na vier weken duidelijke verbetering.

Er werden geen bijwerkingen gerapporteerd.

​

Beperkingen

• Deelnemers konden niet geblindeerd worden

• Selectiecriteria waren strikt

• Geen lange-termijn follow-up

Wel rapporteerden veel deelnemers drie maanden later nog steeds verbetering.

 

Conclusie

De biophilische interventiemethode – interactie met dieren in een natuurlijke omgeving – kan een alternatieve klinische strategie zijn voor emotionele stoornissen.

Psychisch herstel vindt plaats via:

• emotionele betrokkenheid

• holistische ervaring

• psychofysiologische stimulatie

• zintuiglijke activatie

​

De studie benadrukt dat onze psychofysieke gezondheid nauw verbonden is met onze relatie tot de natuurlijke omgeving.